
همیشه همین جور بوده. با یه سلام شروع میشه. سلامی که تو به ساده ترین وجه ِ ممکن گفتی ولی بعدا پیچیده ترین هارو رغم زده. خیلی سخت بود نگه داشتن ِ این سلام و نگفتنش. دوستی که که بیشتر از یک ساله ازش بیخبری اما میدونی نباید بهش بگی سلام. هر چند که دلت خیلی برای صفا و صمیمیتش تنگ شده. ولی این فاصله به نفع ِ خودشه. دوستی که از اول دبستان با هم بودید و از وقتی دانشجو شدید از هم فاصله گرفتید اما می دونی نباید بهش بگی سلام. هرچند که میدونی ته ِ بی معرفتیه حال و احوالی ازش نپرسیدن، ولی این فاصله به نفع ِ خودته. با دو دو تا چهارتا کردن های عقل ِ ناقصت به این نتیجه ر...
ادامه مطلب